De vergunning voor een batterijproject
Welke route uw aanvraag loopt, wie erover beslist, welke onderzoeken erbij horen en waar de doorlooptijd werkelijk in gaat zitten.
Een batterij is voor het omgevingsrecht twee dingen tegelijk: een bouwwerk en een installatie die het milieu belast. Dat betekent dat u vrijwel altijd een omgevingsvergunning nodig heeft, en dat het zelden een kwestie is van alleen een formulier invullen.
Het goede nieuws is dat de route inmiddels bekend terrein is. Gemeenten hebben er ervaring mee, provincies hebben beleidskaders opgesteld en de veiligheidsnormen zijn uitgeschreven. Wat het traject bepaalt, is vooral hoe goed het voorwerk is gedaan.
Wie erover gaat
In de meeste gevallen is de gemeente bevoegd gezag. De omgevingsdienst toetst namens de gemeente de milieu- en veiligheidskant, en de veiligheidsregio brengt advies uit over brandveiligheid, bluswater en bereikbaarheid. Bij grotere projecten, of wanneer de aansluiting op het hoogspanningsnet loopt, kan de provincie het bevoegd gezag zijn.
Daarnaast heeft u de netbeheerder nodig, maar dat is een apart spoor: de aansluiting regelt u via de aansluit- en transportovereenkomst, niet via de vergunning. Die twee trajecten lopen naast elkaar en het is verstandig ze ook naast elkaar te starten.
De twee procedures
Regulier. Beslistermijn van acht weken, met zes weken mogelijke verlenging. Dit is de route als het project binnen het omgevingsplan past of als de afwijking beperkt is.
Uitgebreid. Maximaal 26 weken. Deze route geldt bij grotere afwijkingen van het omgevingsplan of wanneer er een milieueffectbeoordeling nodig is. Er ligt dan ook een ontwerpbesluit ter inzage waarop zienswijzen kunnen worden ingediend.
Welke route het wordt, blijkt uit het omgevingsplan en uit het vooroverleg met de gemeente. Dat vooroverleg is geen formaliteit: het bepaalt de doorlooptijd van het hele project.
Wat er in het dossier hoort
- Geluidsonderzoek op de perceelgrens en bij de dichtstbijzijnde woningen
- Veiligheidsonderbouwing volgens PGS 37-1, inclusief opstelling en afstanden
- Bluswatervoorziening en aanrijroute, afgestemd met de veiligheidsregio
- Watertoets en, waar nodig, een ecologische quickscan
- Landschappelijke inpassing: hoe de opstelling zich verhoudt tot de omgeving
- Een verslag van de participatie met omwonenden
Dat laatste punt wordt vaak onderschat. Onder de Omgevingswet mag de gemeente vragen hoe de omgeving bij het plan is betrokken. Een aanvraag waarbij dat verslag ontbreekt, is niet onvolledig in juridische zin, maar hij maakt het college wel voorzichtiger.
Provinciaal beleid telt zwaar
De meeste provincies hebben de afgelopen jaren een beleidskader voor grootschalige batterijen vastgesteld. Daarin staat waar batterijen wel en niet gewenst zijn, welke afstanden gelden en welke voorwaarden er worden gesteld — in sommige provincies bijvoorbeeld de eis om congestieneutraal aan te sluiten.
Dat kader is het eerste wat we bekijken bij een nieuwe locatie, nog vóór het omgevingsplan. Een project dat buiten het provinciale kader valt, is zelden te redden met een goed dossier.
Hoe lang het echt duurt
Wij rekenen in onze planning met een half jaar tot een jaar van eerste gesprek tot draaiende installatie. De vergunning is daarin één blok; de levertijd van de installatie en de planning van de netbeheerder zijn de andere twee.
Wat dat jaar uitloopt, is bijna nooit de techniek. Het zijn vragen die te laat gesteld worden: een buurman die pas bij de terinzagelegging hoort wat er komt, of een onderzoek dat na indiening alsnog moet worden aangeleverd.
Wat wij doen
Het vergunningtraject is voor onze rekening: vooroverleg, onderzoeken, aanvraag en de gesprekken met de omgeving. Meer over de veiligheidskant staat in veiligheid en vergunning, en over de aansluitkant in aansluiten op een vol net.
Veelgestelde vragen
Heb ik een vergunning nodig voor een batterij?
Vrijwel altijd. Een batterijopslagsysteem is een bouwwerk en een milieubelastende activiteit, en past zelden rechtstreeks in het omgevingsplan. In de praktijk vraagt u een omgevingsvergunning aan bij de gemeente, met een afwijking van het omgevingsplan als de bestemming het niet toelaat.
Wie beslist over de vergunning voor een batterijpark?
Meestal de gemeente, als bevoegd gezag onder de Omgevingswet. De omgevingsdienst toetst namens de gemeente de milieu- en veiligheidskant en de veiligheidsregio adviseert over brandveiligheid en bereikbaarheid. Bij grotere projecten of een aansluiting op het hoogspanningsnet kan de provincie bevoegd gezag zijn.
Hoe lang duurt een vergunningaanvraag voor batterijopslag?
De reguliere procedure kent een beslistermijn van acht weken, met zes weken mogelijke verlenging. De uitgebreide procedure duurt maximaal 26 weken. Dat zijn de wettelijke termijnen; de werkelijke doorlooptijd wordt bepaald door de voorbereiding, de volledigheid van de aanvraag en het gesprek met de omgeving.
Welke onderzoeken horen bij een vergunningaanvraag?
Doorgaans een geluidsonderzoek op de perceelgrens en bij de dichtstbijzijnde woningen, een veiligheidsonderbouwing volgens PGS 37-1, een watertoets, een ecologische quickscan en een landschappelijke inpassing. Op sommige locaties komen daar archeologie, externe veiligheid of een stikstofberekening bij.
Mag een batterij op landbouwgrond?
Niet vanzelf. Op agrarische bestemmingen is energieopslag meestal niet rechtstreeks toegestaan en is een omgevingsvergunning met afwijking nodig. Veel provincies hebben inmiddels een beleidskader voor grootschalige batterijen dat aangeeft waar dat wel en niet kan; dat kader is het eerste dat we bekijken.
Wat vertraagt een vergunningtraject het vaakst?
Niet de techniek, maar de omgeving en de volledigheid van het dossier. Een aanvraag die binnenkomt zonder geluidsonderzoek of zonder dat de buren iets weten, kost meer tijd dan een aanvraag die goed voorbereid is, ook al is de wettelijke termijn dezelfde.
Hoe werkt batterijopslag bij een bedrijf?
Waar verdient een batterij aan?
